و نيز اين شعر كه : چراغى را كه ايزد برفروزد * هر آن‌كس پف كند ريشش بسوزد و در جاى ديگر آورده : درست گفته‌اند كه : آن را كه به كربلا گذار است * با آتش دوزخش چه كار است تمثيل‌هاى نسبتا جالب در موارد ديگر هم به كار رفته است . به عنوان نمونه دربارهء ترجمهء لاتينى تورات مىنويسد : « زيرا كه ترجمه‌اى كه اين ملعون كتب سماوى را كرده است ، به آن مىماند كه كلافهء ابريشم رنگين بسيار خوبى به دست ديوانه‌اى افتاده ، مدت مديدى به آن بازى كرده باشد و بعد از آن كه مرد عاقلى آن ابريشم را از دست ديوانهء چنينى ربوده ، خواهد كه سر رشتهء آن را پيدا كرده قدرى از آن ابريشم را به كار برد . » به كار بردن كلماتى چون « يوسف سرا پايين شد به سوى مصر » و يا به كار بردن تعبير سوفال براى خوشه‌اى كه گندم در درون آن مانده ، و نيز تعبير « وكيل كار و بار خانه خود » و همچنين تعبير « قسمت و نصيب » و « عامو » بجاى « عمو » و نيز « اختلاط » به معناى صحبت كردن نشان مىدهد كه او در اصفهان اصطلاحات خاص اصفهانى را نيز ياد داشته و به كار برده است . نسخه‌هاى سيف المؤمنين از اين كتاب سه نسخه مىشناسيم . نخست نسخهء شمارهء 673 كتابخانهء آستان قدس رضوى . اين نسخه 429 برگ دارد . برگ اول و آخر آن افتاده است . برگ آخر را شيخ محمد زائر حائرى كاظمينى در سال 1315 بازنويسى كرده است . اصل كتاب بايد از دورهء صفوى يعنى قرن دوازدهم باشد . خط كتاب كاملا شبيه به نسخهء مسجد اعظم قم است و گويا يك كاتب داشته است . نسخهء ديگرى از آن در اصفهان بوده است . اين نسخه را علامهء محقق سيد محمد على روضاتى در سال 1394 قمرى ( سوم مرداد 53 ) ملاحظه كرده و گزارش آن را نوشته است . در حال حاضر روشن نيست اين نسخه در اختيار كيست . در گزارش مختصر آقاى روضاتى آمده است كه كاتب اين كتاب محمد حسين بن مرحوم محمد على الابهرى جى الاصفهان ( كذا ) فى تاريخ روز سه‌شنبه خامس عشر شهر ربيع الآخر 1123 . ايشان افزوده كه از نسخه بدست مىآيد كه با اصل آن مقابله شده است . نسخهء سوم كه شبيه نسخهء كتابخانهء آستان قدس است نسخهء موجود در كتابخانهء مسجد اعظم قم است كه به شمارهء 1675 در فهرست ثبت شده است . شمار صفحات آن در حدود 900 صفحهء رحلى است . اساس كار ما در چاپ اين كتاب بوده است . « 1 »

--> ( 1 ) . اين كتاب در سال 1375 توسط انتشارات انصاريان در قم نشر يافت .